Ik vecht en kom boven. Al jaren vecht ik met twitter, niet tegen maar met. Het is een verlammende strijd. Ik wil er iets mee, maar weet niet wat. Ik snap Twitter wel, maar ik kan het niet. Ja ik kan er leuk over vertellen, maar zelf doen, ho maar.
De Linkedin Junky
En opeens was er paniek. Linkedin had wederom aan de knoppen lopen draaien en 2e en 3e graads connecties binnen groepen konden niet meer direct worden benaderd. Why would people share groups if they cannot communicate with each other? Las ik op internet. Twitter, blogs, linkedin groups. Wereldwijd werd er heftig gereageerd door recruiters. Zelfs in Nederland keken een paar recruiters verschrikt op van hun Jobboard; “zou ik daar dan toch ook iets mee moeten met dat Linkedin”…
De Monsterboard Melker
Zomer 2007: Er is een tekort aan hoogopgeleide ICT-ers. Een enkele IT-manager met lef en visie durft over de grens te kijken. Ik plaats mijn eerste vacature op een Roemeense jobboard. Binnen twee weken staan de manager met lef en visie en ik, in Amsterdam ZO, op ons bureau te dansen. Niet eerder hadden we zoveel relevante cv’s op onze vacature gekregen. Met behulp van de kennismigranten regeling werden snel 7 “lastige” vacatures ingevuld.
Er is meer buitenland dan binnenland
Gisteren las ik het bericht ‘Krappere arbeidsmarkt op komst’. De IT arbeidsmarkt in Nederland kent voor een groot aantal vacatures al lang krapte. Die krapte was er voor de recessie, tijdens de recessie en zal na de recessie niet spontaan opgelost zijn. Het benoemen van de situatie die dan ontstaat is moeilijk. Als je vanuit krapte krapper wordt, dan ontstaat er enorme krapte en uiteindelijk bereik je theoretisch gezien het nul punt. Het nul punt gaat natuurlijk iedere fantasie te boven, het kan niet en het bestaat niet. En toch is de situatie niet ondenkbaar.
Wil de echte Recruitment Leader opstaan
Betere tijden voor onze branche liggen in het verschiet. Bedrijven kloppen het stof van hun corporate recruitment afdeling en interim recruiters durven al weer te fantaseren over een luxer onderkomen dan de kartonnen doos. De economie trekt aan, Trichet heeft ons toegezegd dat er geen dubbele dip komt dus bedrijven trekken de groei scenario’s weer uit de kast. Oude recruitmentplannen worden opgeleukt en de benodigde sources worden ingehuurd. Dat is geen fantasie maar werkelijkheid, ik zie de interim aanvragen langskomen: senior IT recruiter met internationale ervaring en eigen netwerk, €48,- per uur.
Angelsaksisch? No Dutch!
De afgelopen decennia hebben Engelse recruitment bureaus hun slag geslagen in de wereld. Hun, laat ik zeggen, resultaatgerichte manier van werven was een verademing in vergelijking met onze passieve advertentie en brief selectie cultuur. De Engelsen veroverden niet alleen Nederland (een zeer lucratieve markt) maar stoten en passant ook even door naar Belgixc3xab, Zwitserland, Oostblok en Azixc3xab. Een beetje Engels bureau heeft tegenwoordig kantoren in minstens 16 landen en heeft een beursnotering in de City.
Bell vrienden is de nieuwe hype
Zowel zakelijk als privé Hyven, linken en twitteren we er vrolijk op los. Midden in het web 2.0 tijdperk mag je je geen recruiter noemen als je niet minimaal 2 uur per dag aan de social media besteed. Dit doen we dan ook en masse. We linken de wereld, hyven zakelijk en privé vrolijk door elkaar en twitteren vooral met mede recruiters waar we zijn en wat we doen, of misschien ook wel niet doen.
Voorkennis
Recruiters spreken veel mensen. Met een goed opgezet interview krijg je veel te weten over de kandidaat en als het je interesseert krijg je ook nog eens informatie over zijn huidige werkgever, veelal hele bruikbare informatie. Interim- en bureau recruiters hebben daarnaast ook nog eens de kans om in de keuken te kijken van corporate recruitment afdelingen. Zij worden zo dragers van waardevolle informatie
DWWD
Gisteren was het weer eens een enerverende dag in recruitment land. Het De Wereld Werft Door event vond plaats. Ruim 200 vakgenoten waren afgereisd naar het Olympisch stadion om diverse workshops en een talkshow bij te wonen. Over de workshops kan ik weinig zeggen aangezien ik zelf onderdeel uitmaakte van de talkshow.
Land of Hope and Glory
April 2007 landde ik voor het eerst op het vliegveld van Boekarest om daar Roemeense kandidaten te interviewen. Op IT gebied hebben Roemeense kandidaten tenslotte veel voordelen ten opzichte van kandidaten uit bijvoorbeeld andere Oost Europese landen of India. Eenmaal aangekomen op het krakkemikkige vliegveld, in een chaotische drukte, werd ik aangeklampt door een horde taxi chauffeurs. Alles verliep dus precies zoals verwacht.